Thessaloniki, νέα, αγγελίες, Θεσσαλονίκη οδηγός
αγοράς, πολιτιστικά, έξοδος, εκπαίδευση, καιρός, εργασία, τουρισμος, χρησιμα τηλ.

   
Συνάψεις    

 ΣΥΝΑΨΕΙΣ

o επιστροφή


Συστηματική Αποευαισθητοποίηση
(1-2-2003)
Μικρή διακοπή από τις διαφημίσεις, για να μεταδόσουμε κάποια αντικαταναλωτικά μηνύματα. 
Ανάλογα, βέβαια, με την υπέρτατη δύναμη και την πηγή ζωής που ο καθένας χρησιμοποιεί κι εναποθέτει τις ελπίδες του για μια λύτρωση, συγχώρεση και μια δεύτερη ευκαιρία, σε αντίθεση με τους λάτρεις του απλού "όλα εδώ πληρώνονται" - όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας ερμηνεύονται μάλλον με τρόπο που όλες αυτές οι πηγές (υπέρτατες όντες) δικαιολογούν και καθησυχάζουν. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς το ανεξήγητο. Ακόμη και το πείραμα της Φιλαδέλφιας και το τρίγωνο των Βερμούδων ωχριούν μπροστά στην καθημερινότητά μας. Αλλά, το λέει και η λέξη καθε+μέρα=καθημερόν. Μέρα με τη μέρα, λοιπόν, συντελείται η "συστηματική αποευαισθητοποίηση" από όλα εκείνα που κάποτε οδήγησαν σε χαρακτηριστικά, τόσο σημαντικά που η φύση τα ενσωμάτωσε στα γονίδιά μας και τα μετέδοσε από γενιά σε γενιά για τόσα χρόνια. Μήπως ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει; Όχι, βέβαια, με συρράξεις σε διάφορες χώρες του κόσμου (αν κι απ' αυτό διαθέτει το μαγαζί Γη). Μήπως, ο νέος πόλεμος λέγεται καθημερινότητα; Μια καθημερινότητα που έχει μετατραπεί σ' ένα διαρκές καρναβάλι όπου ο καθένας κάνει και λέει το κοντό του και το μακρύ του; Σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι (ένα διάλειμμα από τα διαφημιστικά μηνύματα είναι κι αυτό). 3x8=24. 8 δουλειά, 8 ύπνος και 8 ολόκληρες ώρες για το καρναβάλι, ταυτόχρονα με τις υποχρεώσεις, το παιδί, το σύντροφο, το φαγητό, την καθαριότητα. Βέβαια, ο σύγχρονος πόλεμος έχει εκμοντερνιστεί, είναι ντυμένος με ρούχα υψηλής ραπτικής (καρναβάλι, δηλαδή) (όχι τίποτα άλλο, πειθόμαστε και όλοι ότι είναι και ωραίο).
Στο καρναβάλι αυτό, λοιπόν, ο καθένας παίζει κάποιο ρόλο. Κάποιοι, κλασσικά, ντύνονται καουμπόϊδες σκοτώνοντας τους "κακούς" ινδιάνους. Οοοοουυυυ!! Εεεεε, όχι δα να κάνετε ό,τι θέλετε στη χώρα σας! Που το είδατε αυτό γραμμένο; Και το καρναβάλι συνεχίζεται με κέφι αμείωτο! Φανταστείτε τι θα έλεγε ένας άνθρωπος 100 χρόνια πριν για το τωρινό καρναβάλι (για πάντα!). Θα μπορούσε άραγε να ξεχωρίσει αυτή την ιστορία από ένα βιβλίο του Ιούλιου Βέρν? Εάν είχε πάντως τη δυνατότητα να διαλέξει, θα διάλεγε την εκδοχή του ότι είμαστε πείραμα εξωγήινων. Να μην πω για το τι θα σκεφτόταν ένας άνθρωπος 2500 χρόνια πριν (τουλάχιστον εκεί που υπήρχαν άνθρωποι και σκεφτόντουσαν ταυτόχρονα - ονόματα δε λέμε, να μη χαρακτηριστούμε κάπως). Θα έκαιγαν ό,τι είχαν γράψει και θα γκρέμιζαν ό,τι είχαν χτίσει. Θα ξε-έλεγαν ότι είχαν πει και θα συγκροτούσαν ομάδες για την καταστολή της διάδοσης της επιδημίας που λέγεται άνθρωπος. Λίγο βαρύ ήταν αυτό, αλλά σκεφτείτε τι όμορφα θα περνούσαν κάποια πλάσματα στον πλανήτη αυτό χωρίς τη δική μας εξάπλωση. Αλλωστε ποιος ο σκοπός της ζωής? Μήπως εγώ κατάλαβα λάθος? Δεν είναι η αρμονική συμβίωση με τη φύση που μας περιβάλλει (όχι έτσι από καλοσύνη, απλά χωρίς αυτή δε θα υπήρχαμε, γιατί ατυχώς κι εμείς είμαστε φύση), δεν είναι η αξιοποίηση των ανώτερων ικανοτήτων που μας χάρισε η προηγούμενη κυρία (η φύση) προς όφελός μας και όφελός της? (στη θέση της λέξης "φύση" βάλτε εάν σας κάνει να νιώθετε καλύτερα τη λέξη "Θεός", "Βούδας", "εξωγήινος" ή ό,τι άλλο σας ευχαριστεί). 
Μήπως ο χρόνος μετράει αντίστροφα και δεν το έχουμε καταλάβει? Μήπως είναι ένα τεράστιο λάθος το ότι ξεκινάμε από κάποια μακρυνή ημερομηνία στο παρελθόν και προσθέτουμε έτη? Μήπως θα έπρεπε να αφαιρούμε για να φτάσουμε στο σημείο μηδέν, όπου ξεκινώντας από την πλήρη ανοησία κάποια στιγμή θα ενωθούμε με το υπόλοιπο τίποτα, το big bang? Μήπως "πληρώνουμε" τα λάθη κάποιας άλλης εποχής και η τιμωρία μας είναι να δούμε την ταινία ανάποδα?
"Τι το δίνεις λίγο λίγο, δώστο όλο για να φύγω...". Ετσι πάει όμως, σιγά σιγά γίνονται αυτά τα πράγματα. Μέρα με τη μέρα, σε μικρές δόσεις μαθαίνουμε να ανεχόμαστε καταστάσεις που αν μας έδιναν το αποτέλεσμά τους ξαφνικά θα γελούσαμε στην καλύτερη περίπτωση και στη χειρότερη θα το απορρίπταμε ως ένα κακόγουστο, παρανοϊκό αστείο. Φανταστείτε ας πούμε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου στο Ιράκ (με ή χωρίς βομβαρδισμό, δύσκολο να το φανταστεί κανείς) ή στην Παλαιστίνη εδώ και πολλούς Αγίους Βαλεντίνους.
Ποιοι είμαστε τελικά? Τι θέλουμε? Ποια ταινία βλέπαμε? Α, αυτή με τον πλανήτη Γη! Απορώ, τι θα δούμε όταν τελειώσουμε την ταινία ή αν την κλείσουμε (τη "ρημάδα").
Διάλειμμα τέλος, συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας κανονικά με τις διαφημίσεις σας. Κατάλληλο για όλους.

by Θέλω
©


Synapse home

o επιστροφή

© 2002 thelo.gr  -  All rights reserved